Itsasoa gure nortasunaren parte da. Euskadin, arrantza ez da ogibide hutsa: belaunaldiz belaunaldi transmititutako herentzia da, gure kulturari eta kostaldeko komunitateei forma eman diena. Baina tradizio horrek ez du zerikusirik aurrerabidearekin. OPESCAYAn badakigu euskal arrainaren etorkizuna eraikitzeko betiko jakinduria eta gaurko berrikuntza batu behar direla.
Tradizioa sustrai gisa
Mendeetan zehar transmititutako arrantza-tresna tradizionalak dira gure lanaren oinarria. Bolanta, inguraketa edo hondoko tretza bezalako metodoek erakutsi dute haien eraginkortasuna eta, batez ere, itsasoarekiko errespetua. Maniobra bakoitza, lan-egun bakoitza, gure nortasunaren parte den egiten jakitearen isla da.
Berrikuntza motor gisa
Gaur egun, tradizio hori baliabidearen iraunkortasuna bermatzen duten teknologiarekin eta jardunbide egokiekin konbinatzen da. Trazabilitate digitaleko sistemak, kalitate-kontrol aurreratuak, kuoten kudeaketaren hobekuntzak eta sentsibilizazio-kanpainak adibide batzuk baino ez dira berrikuntzak aurrera begiratzen laguntzen digula erakusteko.
Konektatzeko komunikatzea
Arrantzan ondo egitea bezain garrantzitsua da ondo kontatzea. Horregatik, gure sektorearen errealitatea gizarteari hurbiltzeko lan egiten dugu, tripulazioen ahaleginari balioa emanez eta euskal arraina konfiantzaren, freskotasunaren eta erantzukizunaren sinonimo zergatik den erakutsiz.
Etorkizun partekatua
Tradizioa eta berrikuntza ez dira bi bide bereizi, istorio beraren bi aldeak baizik. OPESCAYAn uste dugu arrantzaren etorkizuna honaino ekarri gintuena ohoratzea dela eta, aldi berean, aukeraz betetako goiz jasangarri baterantz nabigatzen jarraitzeko aukera emango diguten tresnen aldeko apustua egitea.